این شعر علاوه بر خصوصیات ویژه ای که برام داره از معدود آثار سعدیه که من تا حالا نتونسته بودم از توی وب پیداش کنم.

ای صوفی سرگردان در بند نکونامی

تا درد نیاشامی زین بند نیارامی

ملک صمدیت را چه سود و زیان دارد

گر حافظ قرآنی یا عابد اصنامی

زهدت به چه کار آید گر رانده درگاهی

کفرت چه زیان دارد گر نیک سرانجامی

بیچاره توفیقند هم صالح و هم طالح

درمانده تقدیرند هم عارف و هم نامی

جهدت نکند آزاد ای صید که در بندی

سودت نکند پرواز ای مرغ که در دامی

جامی چه بقا دارد در رهگذر سنگی

دور فلک آن سنگست ای خواجه تو آن جامی

این ملک خلل گیرد گر خود ملک رومی

وین روز به شام آید گر پادشه شامی

کام همه دنیا را بر هیچ منه سعدی

چون بادگری باید پرداخت به ناکامی

گر عاقل و هشیاری وز دل خبری داری

تا آدمیت خوانند ور نه کم از انعامی